Aleksander Jan Ziemkowski
Biografia
Aleksander Jan Ziemkowski urodził się 27 października 1914 roku we Wschowie. Maturę zdał w Państwowej Szkole Budownictwa w Lesznie w 1932 roku. Ukończył Szkołę Podchorążych w Szczypiornie, a awans na podporucznika otrzymał od prezydenta Ignacego Mościckiego.
Podczas kampanii wrześniowej walczył w stopniu podporucznika w składzie 57 pułku piechoty w obronie Modlina, skąd udało mu się uciec z niewoli niemieckiej. W czasie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej, pełniąc funkcję zastępcy komendanta rejonu w obwodzie Tomaszów Mazowiecki. Po wojnie, w latach 1945-1947 działał w antykomunistycznym podziemiu niepodległościowym w grupie „NIE”.
W 1969 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, a w 1975 uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. W latach 1951-1977 pracował w Ośrodku Badawczym Poznańskiego Biura Projektów Budownictwa Przemysłowego. Był członkiem SARP w Poznaniu. Jako architekt zajmował się budową kościołów w Drobinie i Dubinie oraz projektował m.in. budynek byłego Dowództwa Wojsk Lotniczych w Poznaniu i dom wypoczynkowy „Celuloza” w Jastrzębiej Górze.
W 1980 roku był członkiem 12-osobowego Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Poznańskiego Czerwca 1956, pełniąc funkcję sekretarza. W latach 1982-1988 pracował w Radzie Społecznej Metropolity Poznańskiego. Był także autorem prac historycznych, w tym pod pseudonimem Aleksander Józefowicz wydał „Zbrodnię katyńską w dokumentach” oraz opracowania „Państwowa Szkoła Budownictwa w Lesznie 1922-1939”. Redagował również tom relacji uczestników Poznańskiego Czerwca 1956.